พระพุทธไสยาสน์โลกนาถศาสดามหามุนีและพระวิหาร วัดป่าภูก้อน

 

 

 

 

 

  ด้วยความปลาบปลื้มในพระราชจริยาวัตรเป็นการส่วนตัว จึงขออนุญาตคัดลอกข้อความตอนหนึ่งจากหนังสือ "พระมหากษัตริย์ยอดกตัญญู" ของมูลนิธิร่วมจิตต์น้อมเกล้าฯ
มาให้ชื่นชมกันบ้างค่ะ

                              

  "ไม่นึกเลยว่า…ลูกคนนี้จะกตัญญูขนาดนี้ จะรักแม่มากขนาดนี้  ตัวแม่คือ สมเด็จย่า..ไม่ได้เป็นเชื้อพระวงศ์ เป็นคนธรรมดา..สามัญชน เป็นเด็กหญิงสังวาลย์  เกิดหลังวัดอนงค์เหมือนเด็กหญิงทั่วไป   ในหลวงน่ะ…เกิดมาเป็นพระองค์เจ้า เป็นลูกเจ้าฟ้า  ปัจจุบันเป็นกษัตริย์…เป็นพระเจ้าแผ่นดินอยู่เหนือหัว  แต่ในหลวง..ที่เป็นพระเจ้าแผ่นดิน…ก้มลงกราบคนธรรมดาที่เป็นแม่"

  "หัวใจลูกที่เคารพแม่…กตัญญูกับแม่อย่างนี้ หาไม่ได้อีกแล้ว……คนบางคนพอเป็นใหญ่เป็นโต ไม่กล้าไหว้แม่…เพราะแม่มาจากเบื้องต่ำ เป็นชาวนา เป็นลูกจ้าง ไม่เคารพแม่…ดูถูกแม่  แต่นี่ในหลวงเทิดแม่ไว้เหนือหัว  นี่แหละความหอม   นี่คือเหตุที่สมเด็จย่าหอมแก้มในหลวงทุกครั้ง  ท่านหอมความดี  หอมคุณธรรม  หอมความกตัญญูของในหลวง"

"ในหลวงเสด็จไปประทับกับแม่…ตอนแม่ป่วย…ไปทุกวัน..ไปให้ความอบอุ่น ประทับอยู่วันละหลายชั่วโมง  นี่คือสิ่งที่ในหลวงทำ

คราวหนึ่ง..ในหลวงป่วย สมเด็จย่าก็ป่วยไปอยู่ศิริราชด้วยกัน อยู่คนละมุมตึก  ตอนเช้าในหลวงเปิดประตูแอ๊ด..ออกมา   พยาบาลกำลังเข็นรถสมเด็จย่าออกมารับลมผ่านหน้าห้องพอดี  ในหลวง…พอเห็นแม่ก็รีบออกจากห้องมาแย่งพยาบาลเข็นรถ  มหาดเล็กกราบทูลว่าไม่เป็นไร..ไม่ต้องเข็น มีพยาบาลเข็นให้อยู่แล้ว

ในหลวงมีรับสั่งว่า…"แม่ของเรา..ทำไมต้องให้คนอื่นเข็น…เราเข็นเองได้"

 นี่ขนาดเป็นพระเจ้าแผ่นดิน..เป็นกษัตริย์…ยังมาเดินเข็นรถให้แม่ ยังมาป้อนข้าว….ป้อนน้ำให้แม่…ป้อนยาให้แม่ ให้ความอบอุ่นแก่แม่…เลี้ยงหัวใจแม่"

สำหรับในห้วงวาระสุดท้ายแห่งพระชนมชีพนั้น

     
  "วันนั้น…ในหลวงเฝ้าสมเด็จย่า อยู่จนถึงตี 4 ตี 5   เฝ้าแม่อยู่ทั้งคืน..จับมือแม่..กอดแม่..ปรนนิบัติแม่..จนกระทั่ง "แม่หลับ" จึงเสด็จกลับ   พอไปถึงวัง…เขาโทรศัพท์มาแจ้งว่าสมเด็จย่าสิ้นพระชนม์    ในหลวง…รีบเสด็จกลับไปศิริราช..เห็นสมเด็จย่านอนหลับตาอยู่บนเตียง   ในหลวงตรงเข้าไป…คุกเข่า  กราบลงที่หน้าอกแม่ พระพักตร์ในหลวงตรงกับหัวใจแม่…"ขอหอมหัวใจแม่เป็นครั้งสุดท้าย" ซบหน้านิ่ง…อยู่นาน..แล้วค่อยๆ เงยพระพักตร์ขึ้น…น้ำพระเนตรไหลนอง  ต่อไปนี้ไม่มีแม่ให้หอมอีกแล้ว…เอามือ..กุมมือแม่ไว้   มือนิ่มๆ..ที่ไกวเปลนี้แหละที่ปั้นลูก..จนได้เป็นกษัตริย์…เป็นที่รักของคนทั้งบ้านทั้งเมือง….ชีวิตลูก…แม่ปั้น…"
     "มองเห็นหวี..ปักอยู่ที่ผมแม่  ในหลวงจับหวี..ค่อยๆ หวีผมให้แม่…หวี…หวี…หวี…ให้แม่สวยที่สุด  แต่งตัวให้แม่…ให้แม่สวยที่สุด  ในวันสุดท้ายของแม่.."

      อ่านแล้วรู้สึกอย่างไรบ้าง โดยส่วนตัวแล้ว เราอึ้ง…และไม่อาจจะหาคำพูดใดมาบรรยายได้ เพราะบางครั้ง…ความเงียบก็สามารถบอกอะไรเราได้ดีที่สุด

"You say it best when you say nothing at all."

Comments on: "พระมหากษัตริย์ยอดกตัญญู" (2)

  1. ซาบซึ้งค่ะ…ขอบคุณเรื่องราวดีดี

  2. รู้สึกว่าเราโชคดีจังที่ได้เกิดมาเป็นข้าใต้ฝาละอองทุลีพระบาทมีรูปมาฟากพี่โศรูปนึง
    http://byfiles.storage.live.com/y1peShdGbMKOoJ_mQqNF_X4GhF_vcgBXiAiz4tjg2Pr14QvACtDP3siUl8vI3aJz99myp0g9RXK6LZBxh-VNUiD5fN-NEASfvoF เห็นแล้วรู้สึกตื้นตันค่ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Tag Cloud

%d bloggers like this: